Na današnji dan, 30. avgusta 1929. godine u Beogradu je umro dubrovački književnik, akademik Ivo Vojnović, autor drama „Dubrovačka trilogija“ i „Ekvinocij“, koje su više decenija bile na repertoarima jugoslovenskih pozorišta.

Rođen je u Dubrovniku, završio je prava i određeno vrijeme radio kao činovnik, a potom bio dramaturg Hrvatskog narodnog kazališta u Zagrebu i profesionalni književnik. Ivo Vojnović je bio član Srpske kraljevske akademija nauka, dubrovački pisac iz poznate srpske porodice Vojnovića. Grof (konte) užički Ivo Vojnović je porijeklom iz srpske pravoslavne porodice venecijanskih grofova Vojnović iz Herceg Novog, koja je oko 1690. godine iz Popova Polja došla u Herceg Novi. Vojnovići iz Herceg Novog su smatrali da vode porijeklo od srednjovjekovne srpske vlastelinske porodice Vojinović. Iako se ne može pouzdano utvrditi i dokumentovati porodična veza između srednjovjekovnih Vojinovića i Vojnovića iz Herceg Novog, Venecijanska republika i Habzburška monarhija potvrdili su im pravo korišćenja porodičnog grba koji je identičan sa grbom srednjovjekovnih Vojinovića i korišćenje titule užičkih grofova jer je Užice bilo sjedište srednjovjekovnih Vojinovića. Ivo Vojnović je stariji sin grofa užičkog Konstantina-Koste Vojnovića, pravnika i univerzitetskog profesora. U aprilu 1912. godine konte Ivo Vojnović posjetio je Beograd. Na povratku iz Beograda u Zagreb izjavio je dopisniku Riječkog novog lista : „ … Vratio sam se u svoju kuću. Vojnovići su živjeli i umirali slavom i tugom Srbije… došao sam i ja, pa mi se činilo kao da nijesam nigdje drugdje bio. Ta iz Dubrovnika do Beograda nema nego skok prostora, – a tradicije historije i običaja su još sve žive. Ta koliko sam dragih Dubrovčana našao ! I sjena velikog Orsata Pucića šetala se sa mnom po Kalemegdanu i po Terazijama. Imao sam njegove pjesme u ruci, pa čitao i gledao – i razumio sve…. Bog me htio nadariti za sve pregaranje života, pokazujuć mi zemlju obećanu!“  U ljeto 1914. godine vraća se u Dubrovnik gdje ga austrijske vlasti kao sumnjivog i razglašenog jugoslovenskog nacionalistu hapse i odvode u šibenski zatvor. Zbog vremena provedenog u zatvoru zdravlje Iva Vojnovića teško je narušeno i on se do kraja života neprestano liječi. Po povratku najčešće boravi u Dubrovniku odakle gotovo slijep odlazi u beogradsku bolnicu gdje umire . Prilikom svog prvog dužeg boravka u Dubrovniku piše svoja najbolja djela, dramu Ekvinocij i Dubrovačku trilogiju inspirisane životom njegovog rodnog mjesta. Dubrovačka trilogija je zapravo dramska hronika o propasti Dubrovačke republike u kojima je opisao pad Dubrovačke republike, u istorijskom trenutku ulaska Francuza u Dubrovnik, propast deklasirane vlastele i njeno nesnalaženje u okviru političke i socijalne problematike na prelazu dva vijeka.

Priredio: Miomir Đurišić