Adaptacija „Marša na Drinu“ Stanislava Biničkog iz 1964. godine koju je snimila Peti Pejdž pod nazivom „Drina (mali vojnik)“ /Drina (Little Soldier Boy)/, a sa stihovima Vana Hortona na engleskom jeziku – bila je smela i originalna transformacija muzičkog dela napisanog za vreme Prvog svetskog rata – u pop pesmu.

Obrada pesme je bila smeli pokušaj da se pesma „ubaci“ u američki popularni muzički tok. Obraditi ratnu temu u pesmi na Top 40 radiju bilo je odvažno, inovativno i originalno. Pesma je pokazala uticaj „Marša na Drinu“ na američku popularnu kulturu i muziku.

„Marš na Drinu“ imao je uticaj, ne samo na globalnom nivou, već i u Americi – postao je međunarodni standard i osnov svetske muzike u šezdesetim godinama. Pesmu je napisao Stanislav Binički u znak sećanja na prvu savezničku pobedu u Prvom svetskom ratu, bitku na Ceru, gde su srpske trupe porazile austrougarske trupe koje su napale Srbiju preko Drine.

Pesma je prvi put postala senzacija u Skandinaviji 1963. godine. Popularnost pesme proširila se širom Evrope. Danski gitarista Jorgen Ingman je ovom pesmom dostigao top hit broj 1. u Danskoj a top 5. u Zapadnoj Nemačkoj, kao i izdanja singla u Velikoj Britaniji, Francuskoj i Sjedinjenim Državama. Do 1964. godine popularnost pesme proširila se na Sjedinjene Države.

Prvo značajnije izvođenje „Marša na Drinu“ u SAD-u snimila je muzička ikona Peti Pejdž, „the Singin’ Rage“, najprodavanija američka pevačica 1950-ih u SAD-u.

Pesmu je objavila kao singl za Columbia Records iz 1964. godine. Obradu je izvela velika produkcija koja je vojnički marš pretvorila u pop pesmu namenjenu američkom Top 40 radiju. Ploča nije grafikon, ali je bila izvanredno dostignuće u domenu muzičke kompozicije i aranžmana, pokazujući šta se može uraditi u prilagođavanju muzike iz drugog žanra i iz druge zemlje.

Kompozicija je izazvala veliku pažnju prilikom dodele Nobelove nagrade Ivi Andriću, koji ju je predstavio u najlepšem svetlu. Mnogi svetski izdavači učinili su da melodija doživi brojne obrade i aranžmane, a njena popularnost dobije svetske razmere:
originali:
The Shadows
https://www.youtube.com/watch?v=eTNk8AOYtMY
The Jokers
https://www.youtube.com/watch?v=jNAJeLxmqRE
James Last
https://www.youtube.com/watch?v=jU7p-5-gNdc
Henry Arland und Hans Bertram
https://www.youtube.com/watch?time_continue=15&v=qfP72bl6YEI&feature=emb_logo
Džoni Štulić
https://www.youtube.com/watch?time_continue=15&v=qfP72bl6YEI&feature=emb_logo
Horst Wende
https://www.youtube.com/watch?v=Fo5HEsRdYQw

Peti Pejdž je bila jedna od najuticajnijih i najuspešnijih američkih pevačica dvadesetog veka. Nagrađena je Gremijem 1999. godine, a istu nagradu za životno delo dobila je 2013. Bila je jedna od glavnih ženskih pevačica 1950-ih u SAD-u, čije su pesme muzički definisale eru. Imala je četiri top 1. pop singla 1950-ih u Sjedinjenim Državama, „All My Love (Bolero)” 1950, “Tennessee Waltz”,, koji je bio na prvom mestu na Bilbodrovoj listi (Billboard pop singles) u trajanju od 9 nedelja takođe 1950, “I Went to Your Wedding” 1952. i “(How Much is that) Doggie in the Window”, singl koji je 1953. godine bio top 1. osam nedelja na Bilbordovoj listi. Njeni drugi glavni hitovi bili su „Don’t Care If the Sun Don’t Shine” iz 1950. (top 8 na Bilbordovoj listi), “Mockin’ Bird Hill”, koju je sastavio Van Horton, 1951., “Changing Partners” iz 1953., “Cross Over the Bridge” 1954., “Allegheny Moon” 1956., “Old Cape Cod” in 1957., i njen „povratnički“ hit “Hush, Hush, Sweet Charlotte”, koji je dostigao osmo mesto 1965. godine – njen poslednji Top 40 pop singl u SAD-u.

Njena izvedba „Marša na Drinu“ pod nazivom „Drina (Mali vojnik)“ bila je prva pop verzija pesme u SAD-u. Kasnije je bilo i drugih zapaženih snimaka „Marša na Drinu“ u Sjedinjenim Državama, obrada Čet Atkinsa 1966., Frenkija Jankovića iz 1967, kao i Nashville String Band-a 1969. godeine gde su učestvovali Čet Atkins i Homer i Džetro, 1969. godine.

Imala je TV emisiju na ABC od 1958 do 1959 koja se zvala The Patti Page Oldsmobile Show, koju je vodila zajedno sa Terezom ​​Brever i Šari Levis. Takođe, pojavljivala se u filmovima početkom 1960-ih kao što su Elmer Gantry (1960), Dondi (1960), and Boys’ Night Out (1962).

Bila je udata za Čarlsa Okurana, plesnog koreografa koji je radio na tri filma u kojima je igrao Elvis Prisli: Loving You (1957), G.I. Blues (1960), and Girls! Girls! Girls! (1962). Upoznala je Elvisa na setu filma Paramount film King Creole, 6. februara 1958.

Peti Pejdž je izdala singl „Drina (mali vojnik)“ 1964. godine za Columbia Records kao A side 7” 45 singl na gramofonskoj ploči zajedno sa “Promises”, 43078, Matrix # JZSP 78055..

Svoje najveće hitove snimila je 1950-ih za Mercury Records. 1963. godine preselila se u Kolumbiju. Za obradu pesme „Marš na Drinu“ koristila je muziku Stanislava Biničkog s novim stihovima na engleskom jeziku koje je napisao američki tekstopisac Van Horton.

Van Horton je bio pevač, gitarista i kompozitor koji je napisao američku pop klasiku „Choo Choo Ch’Boogie“, sa Denverom Darlingom i Milt Gablerom, „Mockin’s Bird Hill“ i „Sugarfoot Rag“ sa Hankom Garlandom. Horton je ušao u Kuću slavnih Nashville Songvriters-a 11. oktobra 1971.

Naslov njene verzije bio je „Drina (Mali vojnik)“ koji je priredio i vodio Mort Garson.

Mort Garson, kompozitor, aranžer i tekstopisac, bio je ko-autor broj 1. hita “Our Day Will Come” iz 1963. za Ruby and the Romantics. Izdavač je bio Regent Music Corporation.

CBS je takođe objavio snimak kao deo Peti Pejdž Columbia Records EP ili Extended Play 45 „You can’t be true“ singla u Portugalu sa slikovnim omotom pod nazivom „Drina“ kao CBD 6195.

EP se sastojao od četiri pesme koje se pojavljuju na dvije strane: strana A: „You Can’t Be True Dear” and “Who’s Gonna Shoe My Pretty Little Feet”.  Strana B: “Drina” and “Promises”. Columbia Records 7″ 45 vinyl A side izdanje singla “Drina (Little Soldier Boy)” Peti Pejdž, 4-43078, Matrix # JZSP 78055, predstavio je narandžastu etiketu Colombia Records-a sa crnim slovima.

Pesma se otvorila borilačkim ritmom bubnja koji se održavao tokom cijele pjesme. Melodija „Marša na Drinu“ je vokalizovana, a orkestar nije svirao. Trubački solo u pauzi je bio jedino mjesto gdje se melodija svirala na instrument.

B-strana singla bila je “Promises” od Peti Pejdž, 4-43078, Matrix # JZSP 78069, a koju je priredio i aranžirao Čarli Kapelo. „Promises“ su napisali Dik Mening i Murej Vekt. B strana takođe nije prikazala američki grafički vinilski album Colimbia Records 7″ 45 iz 1964. godine, takođe objavljen kao promotivna verzija sa bijelim naljepnicama koja je bila namijenjena igranju radio stanica i nije trebalo da se prodaje.

Pesma govori o igrački vojnika koji je u vlasništvu dečaka bubnjara. Drina u pesmi nije reka Drina koja deli Srbiju i Bosnu, već drveni vojnik. Pesme govori o tome kako će dečak bubnjar odrasti i oženiti se, te ostaviti igračku iza sebe. Jedan od motiva pesme je i starenje. Literarna tehnika koju Van Horton koristi za stihove je personifikacija – pripisivanje ljudskih karakteristika i emocija neživim predmetima. Slično je pesmi Hank Vilijamsa-a „Kaw-Liga“ sa drvenim Indijcem u pesmi prepunoj ljudskih osećanja i osećaja. Pesma suprotstavlja vojnu tematiku obilju i radosti samog života.

Jedna od glavnih kompozicija Vana Hortona bila je „Mockin ‘Bird Hill“ koja je bila glavni hit Peti Pejdž u 1950-ima, ali i za Les Paul i Meri Ford. Njegov drugi glavni sastav bio je klasik „Choo Choo Ch’Boogie“. Van Horton napisao je pjesmu „Choo Choo Ch’Boogie“ 1946. sa Denverom Darlingom i producentom Miltom Gablerom koji je postao glavni hit za skok bluz saksofonistu i voditelja Luisa Džordana i njegov bend Timpani Five. Zapis je bio br. 1 za 18 nedelja na Bilbodovoj listi i br. 7 na pop-ljestvicama 1946., objavljen kao Decca 23610.

Bilbord je koristio grafiku Rejs Rekord /Race Record Chart/ od 1945. do 1949., koja je zamijenila Harlem /Hit Harlem Hit Parade Chart/, kreiranu 1942. U junu 1949, Bilbord je preimenovao u grafikon Rhithm and Blues Records Chart. Pjesmu su 1956. snimili Bil Hejli i njekove „Komete“ za Decca Records u produkciji Milta Gablera. Asleep at the Vheel je snimio pjesmu 1974 a Bi-Bi King je svoju verziju pjesme objavio 1999.

Van Horton je svirao mandolinu, čeličnu gitaru i gitaru i druge gudačke instrumente i nastupao više od 50 godina sa muzičarima kao što su Gene Autri, Džimi Rodžers i Lionel Hampton. Kao pisac i aranžer pojavio se na 28 zlatnih ploča. U početku je radio kao rudar.

Karijeru je započeo zajedno sa bratom Rojem u grupi The Pinetoppers. U radio emisijama se pojavio 1930-ih sa grupom. Njegove ostale glavne kompozicije bile su “Come What May”, i Top 10 hit Peti Pejdž, “Address Unknown” Žene Autri, “Hillbilly Fever” od Little Jimmy Dickens, “Sugarfoot Rag”  od Red Foley, “An Old Christmas Card” Džim Rivsa, “Teardrops In My Heart” Martija Robinsa Reks Alena Juniora, kao i “Till the End of the World” od Binga Krosbija.

Peti Pejdž je snimala pjesmu  “Drina (Little Soldier Boy)” 28. maja 1964 u Columbia Recording studiju A koji se nalazi na Sedmoj Aveniji broj 799 u Njujorku, država Njujork. Producent je bio Voren Vinsent. Vinsent se pridružio Kolumbiji u avgustu 1962. godine, gdje je bio muzički urednik. Kasnije je unaprijeđen u koordinatora za uređivanje. Unaprijeđen je u pop producenta repertoara i producent prije sesije. Ostale pjesme snimljene na sesiji bile su “Promises”, 600 CO 82200, “(Love is) Bittersweet”, 601 CO 82201, and “Memories”, 602 CO 82202, kao i “Drina (Little Solder Boy)”, 603 CO 82203.

Obrada Peti Pejdž istaknuta je u časopisu Bilbord u izdanju za 18. jul 1964., strana 46. „Programming Specials. Pop Standard. Patti Page — Drina (Little Soldier Boy) (Regent, BMI) (2:36) — Promises (S-P-R, BMI) (2:48). Columbia 43078.” Njen glas je u top formi za pjesmu. U pauzi se nalazi trubački solo sličan Herbu Alpertu. Postoje prateći pjevači i bubnjevi i prateći orkestar koji sviraju ritam dok Peti Pejdž vokalizuje melodiju. Mandolina ili sličan zvučni gudački instrument nalazi se na djelovima mosta. Struktura pjesme je nekonvencionalna u tome što se pjesma završava ponavljanjem mosta umjesto konvencionalnijim zatvaranjem stihova. Pjesma se otvara sa tri stiha i zatim prelazi na brzi most. Ponavlja se treći stih, kao i most, koji pjesmu zatvara.

Singl je, iako planiran kao glavno izdanje, objavljen je kao sporedni singl jednog od glavnih američkih izdavača Columbia Records. Obradu pjesme „Marš na Drinu“ Peti Pejdž, snimio je i Frenki Janković takođe za Columbia Records, ali bez teksta.

Bilo je i drugih adaptacija muzike Stanislava Biničkog u kompoziciji „Marš na Drinu“, uz dodatak stihova. Godine 1964. srpski pesnik i novinar Miloje Popović napisao je tekst na srpskom jeziku kojim je želeo da evocira bitku kod Cera iz 1914. predstavljajući je iz srpske perspektive. Nemačke tekstove dodao je Valter Rotenburg u adaptaciji kompozicije iz 1974.

Bert Olden napisao je nemačke stihove za verziju iz 1976. godine koju je snimio češki vokal Karel Got kao „Drina-Marsch”“.

Milutin Popović Zahar dodao je stihove na srpskom jeziku pop verziji pod nazivom „Sviraj mi Marš na Drinu“, koju je snimila Gordana Lazarević 1989. godine na PGP RTB-u.

Stihovi Vana Hortona, muzika Stanislava Biničkog, autorska prava Regent Music Corporation 1964:

Drina, little wooden soldier boy.

Playmate for your little drummer boy.

He’ll grow big and tall.

And leave you for a living doll.

He’ll be glad.

But you’ll never know it.

For if you could show it,

You’d be sad.

Drina, life is just a big parade.

Marching to a wedding serenade.

Lovers when in bloom,

Become a happy bride and groom.

How they dance,

Full of gay romance,

While wooden hearts are left without a chance.

Music, music, swinging and dancing.

Hopping to the polka band.

Hoopla, hoopla, happy is the bride,

When everybody takes her by her hand.

Singing and dancing, drinking to the future.

Wishing happiness and joy.

Someday, Drina, maybe you’ll be lucky,

With another little drummer boy.

Lovers when in bloom,

Become a happy bride and groom.

How they dance,

Full of gay romance,

While wooden hearts are left without a chance.

Music, music, swinging and dancing.

Hopping to the polka band.

Hoopla, hoopla, happy is the bride,

When everybody takes her by the hand.

Singing and dancing, drinking to the future.

Wishing happiness and joy.

Someday, Drina, maybe you’ll be lucky,

With another little drummer boy.

Peti Pejdž je ispratila singl „Drina (Little Soldier Boy)“ sa “Days of the Waltzes”, 4-43183, i “Don’t You Pass Me By” na B strani, koja takođe nije uspjela da se plasira visoko na listama. Bilo kako bilo, njena sledeća pjesma “Hush Hush Sweet Charlotte”, 4-43251, koju je objavila zajedno sa pratećim singlom “Longing to Hold You Again”, postala je veliki hit 1965. i bila je glavna numera u istoimenom filmu u kojem su igrali Bet Dejvis, Olivija de Haviland i Džozef Koten. Singl je dospio na 8. mjesto Bilbordove liste te godine.

Nastavila je da niže uspehe krajem 60-ih i 1980-ih. Njen poslednji hit na američkoj listi bio je „My Man Friday“ 1982. godine.

Godine 1997. primljena je u muzičku Kuću slavnih Oklahoma a 1999. dobila je nagradu Gremi u kategoriji za najbolji tradicionalni pop album za „Live in Carnegie Hall: 50th Anniversari Concert“. Posthumno je dobila nagradu Gremi za životno delo na 55. godišnjoj ceremoniji dodele nagrada, emitovanoj na CBS-u, održanoj 10. februara 2013. u Staples centru u Los Anđelesu, gde joj je pjevačica Keli Klarkson odala počast.

Izvor: britic.co.uk. In4S