Na današnji dan 1844 – Rođen je kralj Petar I Karađorđević, poznat i kao kralj Oslobodilac, vladar Srbije od 1903. do 1918. i potom Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca do smrti 1921. Tokom njegove uprave ojačane su političke i kulturne veze s južnoslovenskim narodima, a Srbija je doživljavana kao svojevrsni južnoslovenski Pijemont. Pored razvoja parlamentarizma, njegova vladavina obeležena je i samovoljom grupe oficira zaverenika iz 1903, pripadnika „Crne ruke“. Posle zbacivanja s prestola 1858. njegovog oca kneza Aleksandra Karađorđevića, živeo je u inostranstvu i završio je Vojnu akademiju u Sen Siru i Višu vojnu akademiju u Mecu. Učestvovao je kao dobrovoljac u Legiji stranaca u Francusko-pruskom ratu 1870/1871, kada je zbog ispoljene hrabrosti odlikovan Ordenom Legije časti, postavši jedini evropski vladalac koji je to odličje zaslužio na bojnom polju. Pod imenom Petar Mrkonjić u bosansko-hercegovačkom ustanku protiv Turaka komandovao je 1875/1876. jednim ustaničkim odredom. Posle ubistva kralja Aleksandra Obrenovića, Skupština Srbije ga je 15. juna 1903. izabrala za kralja. U Balkanskim ratovima je kao vrhovni komandant predvodio do pobede srpsku vojsku, a s vlasti se povukao 1914. u korist sina Aleksandra, koji je u njegovo ime vladao kao regent. U Prvom svetskom ratu 1915. prošao je sa srpskom vojskom preko planinskih bespuća do jadranske i jonske obale. Preveo je na srpski spis „O slobodi“ engleskog filozofa Džona Stjuarta Mila.