Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas slave Svetog Porfirija, episkopa Gaskog, koji je ostavio udoban život kako bi se posvetio Bogu i veri.

Sveti Porfirije, episkop Gaski rodio se u Solunu kao dete bogatih roditelja. Svoju mladost do dvadesetpete godine provede u rodnom gradu, potom napušta roditeljski dom i odlazi u Misirsku pustinju. Mladi Porfirije se tu zamonašio i proveo narednih pet godina. Onda odlazi u svetu zemlju u društvu sa svojim vernim drugom, inokom Markom. Blizu Jerusalima živeo je podvižnički život u pešteri narednih pet godina, ali se razboleo, pa nije mogao da hoda više. Ipak, puzeći na kolenima, on je stalno posećivao službe Božje.

Jedne noći u viziji javi mu se sam Gospod i isceli ga od slabosti u nogama, nekon čega je Porfirije postao potpuno zdrav.

Kada bi izabran za episkopa u Gazi, Porfirije se s teškim srcem primi te dužnosti. U Gazi on je zatekao samo 280 hrišćana, a svi ostali žitelji bili su idolopoklonici, i to vrlo fanatični.

Samo svojom velikom verom i strpljenjem Porfirije uspeo je da Gazane prevede u veru Hristovu.

Morao je lično putovati u Carigrad caru Arkadiju i patrijarhu Jovanu Zlatoustu, da zahteva potporu u neravnoj borbi sa idolopoklonicima.

Željenu potporu je od njih dobio, zbog čega su se idolski hramovi zatvorili, kumiri porušili i sazidali su veliku crkvu sa trideset mermernih stubova.

Zidanje ovoga hrama pomogla je naročito carica Evdoksija. Porfirije je poživeo dovoljno dugo da vidi ceo grad Gazu obraćenu u veru hrišćansku, no to tek posle mnogih svojih napora, stradanja i suznih molitava Bogu.

Upokojio se mirno 421. godine. Čudotvorac bio za života i posle smrti. Mošti mu počivaju i sada u Gazi. U čast ovog velikog sveca, običaj nalaže da se pomolite u miru i sa verom u Boga činite dobro.