U okviru obeležavanja 100 godina od optacije, seobe Srba iz Mađarske i Rumunije u nekadašnju Kraljevinu SHS, u naselju Lužac na periferiji Vukovara osvećen je Časni krst, postavljen u znak sećanja na doseljavanje Srba i osnivanje naselja.

Posle Prvog svetskog rata, Trijanonskim ugovorom o miru s Mađarskom (1920), priznato je pravo Srbima u Mađarskoj, i Mađarima i Nemcima u Kraljevini SHS da u roku od dve godine odluče da li će ostati ili se odseliti u matičnu državu. Brojni Srbi, i drugi Južni Sloveni u Mađarskoj su se tako opredeliili (optirali) za Kraljevinu SHS. Njihova seoba pre 100 godina bio je jedan od ključnih istorijskih događaja u istoriji srpskog naroda u Mađarskoj koja je uticala trajno na srpspsku zajednicu i znatno umanjila broj Srba u susednoj državi. Optacije Srba je trajala između 1921. i 1931. godine, a pre odluke o seobi, na teritoriji Mađarske, Srbi su živeli u oko 64 naselja, uglavnom u Baranji, oko Budimpešte, i u Pomorišju. Prema podacima, od 22 000 srpskih duša optiralo je oko 14 500 osoba, dve trećine Srba. Neki od optanata su odlazili čak u Makedoniju, da bi se posle nekoliko godina uglavnom nastanjivali na severu tadašnje Kraljevine SHS.