Društvo

Srpskoj deci u Glamoču oduzeto pravo da uče maternji jezik

U hrvatskom kantonu, u tri opštine u kojima su Srbi većina, učenici mogu učiti isključivo hrvatski ili bošnjački

Glamoč, jednu od četiri lokalne zajednice s većinski srpskim stanovništvom u Federaciji BiH (FBiH), koja teritorijalno pripada Kantonu 10, mnogi vide kao najupečatljiviji primer diskriminatorskog odnosa vlasti prema srpskom narodu i njegovim pravima. U toj opštini srpskoj deci uskraćeno je Ustavom zagarantovano pravo da uče maternji jezik i izučavaju nacionalnu grupu predmeta po nastavnom planu i programu Republike Srpske. Borbu za jedno od osnovnih prava svoje dece, koje im je zagarantovano i Dejtonskim mirovnim sporazumom, glamočki Srbi, uglavnom povratnici, vode bezuspešno više od dve decenije.

„Takav apsurd, siguran sam, ne postoji nigde u svetu. Imate u školama većinski srpsku decu, a osporavate im da izučavaju svoj jezik, svoju istoriji, svoju kulturu, da pišu ćirilicom”, kaže Goran Broćeta, delegat SNSD-a u Domu naroda Parlamenta Federacije BiH.

Na taj način, napominje on, „naša deca potpuno gube nit sa sopstvenim bićem” i zato „nećemo odustati da se borimo” jer ne tražimo ništa više mimo onoga što nam pripada kao jednom od konstitutivnih naroda u Kantonu 10. To bi morali, konačno, „da shvate i u kantonalnoj vladi”, u kojoj glavnu reč vode hrvatski političari (članovi HDZ-a BiH) koji su deo vlasti i u Glamoču.

Mnogi su mišljenja da srpska deca u opštini na jugozapadu BiH ispaštaju zbog nekih sebičnih stavova i načina razmišljanja hrvatskih političara u Kantonu 10, to jest Livanjskom kantonu. Na takav zaključak navodi i izjava Gorana Broćete da je „najveći problem” to što se u većinski hrvatskom kantonu nalaze tri opštine u kojima su Srbi većina. „Hrvatima to smeta jer oni ne žele da vide razvijene srpske celine unutar svog kantona”, kaže Broćeta.

Za razliku od Glamoča, u opštinama Drvar i Grahovo, takođe većinski srpskim, koje pripadaju Kantonu 10, srpska deca se već godinama obrazuju po nastavnom planu i programu Republike Srpske, a u Drvaru od 2003. godine. Za to su se s mnogo muke i truda izborili njihovi roditelji zajedno sa opštinskim rukovodstvom. Međutim, srpski školarci u opštini Bosanski Petrovac u Unsko-sanskom kantonu i dan danas, zbog ignorantskog odnosa tamošnjih vlastodržaca i njihovog namernog potcenjivanja zagarantovanih prava srpskih povratnika, ne mogu da uče maternji jezik. Iz tog razloga se većina opredeljuje za školovanje u Republici Srpskoj, u opštini Drnić, udaljenoj desetak kilometara od mesta u kojem žive. U protivnom, morali bi u OŠ „Ahmet Hromadžić” u Bosanskom Petrovcu, kao što je to slučaj i u mnogim drugim školama u FBiH, da uče i lekciju o „genocidu u Srebrenici”.

Načelnik opštine Glamoč Nebojša Radivojša nedavno je za RTRS izjavio da postoji realna šansa da se srpski jezik, konačno, počne izučavati i u glamočkim školama. Obećanja u tom smislu stigla su iz kantonalnog resornog ministarstva i on očekuje da će, kako kaže, „ispoštovati reč koju su nam dali”. Ogorčenim roditeljima i njihovoj deci, koja su pri upisu u školu morala da se opredele hoće li učiti hrvatski ili „bosanski jezik” jer srpskog nema, ostaje da se nadaju da se neće i ovoga puta sve završiti samo na obećanju. Izvor-foto: Agencije i portali

Categories: Društvo

Leave a Reply