Društvo

Obeleženo 29 godina od stradanja meštana Zagona: Zločinci ubijali i decu i starce

U Bratuncu je danas, prisluživanjem sveća za pokoj duša nastradalih i polaganjem cveća uz centralni Spomen-krst na gradskom groblju, obilježeno 29 godina od stradanja 15 srpskih civila u bratunačkom selu Zagoni koje su ubili pripadnici muslimanskih snaga.

Na današnji dan 1992. godine pripadnici muslimanskih oružanih snaga iz Srebrenice i susednih sela ubili su 14 Srba, dok je petnaesta žrtva podlegla ranama dan kasnije.

Osim preživelih članova porodica ubijenih i nekoliko meštana Zagona, koji su odali počast svojim srodnicima i komšijama, cveće kod Spomen-krsta položila je delegacija Organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila iz Bratunca.

Porodice su i danas podsetile na počinjeni masakr u Zagonima, kao i da za taj zločin, kao ni za mnoge počinjene nad Srbima u srednjem Podrinju, niko nije odgovarao.

Preživeli ističu da se ne sme zaboraviti stradanje nedužnih meštana ovog sela, da će prenositi istinu mlađima da se nikada ne ponovi zlo koje je njih zadesilo na današnji dan 1992. godine.

Oni navode da će odavati počast, sećati se svojih najdražih i pričati mlađima o njihovom stradanju, iako pravosuđe BiH ne obraća pažnju i ništa ne čini da počinioci ovog zločina odgovaraju.

Predmet u vezi sa stradanjem Srba u Zagonima nalazi se duže od 12 godina u Tužilaštvu BiH i porodice nastradalih ocenjuju da tužioci svesno opstruišu ovaj, kao i još nekoliko predmeta koji se odnose na zločine nad Srbima na području Bratunca.

Predsednik Opštinske organizacije porodica zarobljenih i poginulih boraca i nestalih civila Bratunac Radojka Filipović kaže da o zločinima 28. divizije takozvane Armije BiH najbolje svedoči zločin počinjen nad civilima koji su radili na njivama u Zagonima.

-To potvrđuju činjenice da su na današnji dan ubijeni petogodišnji Vladimir Gajić i Mara Božić koja je imala 90 godina. Zločin nad Srbima u Zagonima, kao i svi ostali počinjeni u srpskim selima ovog kraja, potvrđuju jasnu nameru takozvane Armije BiH da počini genocid nad srpskim narodom jer su ubijali sve što je srpsko ne ostavljajući žive ni decu ni starce – izjavila je Filipovićeva Srni.

Ona je istakla da je 2015. godine trebalo da bude procesuiran predmet „Zagoni“, ali on se još uvek „čuva“ u Tužilaštvu BiH koje čeka da svedoci pomru i da zbog nepostojanja svedoka za srpske žrtve niko ne odgovara.

Tako se želi, kaže Filipovićeva, stvoriti pravosudna statistika i slika da zločin nije ni počinjen, jer opstrukcijom pravde Tužilaštvo štiti zločince.

-Ostaje nam da obeležavamo godišnjice stradanja, da negujemo kulturu sećanja na žrtve, da ih ne zaboravljamo i prenosimo mlađima da su ubijeni samo zato što su bili Srbi – poručila je Filipovićeva.

Ona je podsetila da su istog dana iz Srebrenice napadnuta srpska sela Zagoni u bratunačkoj i Krnjići u tadašnjoj opštini Skelani i da se ti napadi razlikuju od ostalih jer nisu izvedeni u zoru, nego u popodnevnim časovima i stanovništvo je ubijano kod kuća i na njivama.

Božana Gvozdenović, čija je sedamnaestogodišnja kćerka Rada ubijena i masakrirana tog dana, priseća se da su kupili seno na njivi kada je oko 15.00 časova počela pucnjava sa svih strana.

-Muslimanski vojnici sa žutim trakama oko ruku izlazili su iz potoka iz pravca srebreničkog sela Blječeva i uz povike „Alahu egber!“ i „Hvataj žive i vodi u Blječevu!“ pucali su po narodu koji je počeo bežati u pravcu Bratunca – ispričala je Gvozdenovićeva.

Ona je navela da je bilo mnogo muslimanskih vojnika.

-Bježala sam prema kućama i sakrila sam se u šiblje videvši da ne mogu pobeći. Odatle sam gledala i slušala kako pale selo i kako neki dozivaju “Hajde da ih pobijemo i pohvatamo, pa ćemo onda paliti” – dodala je Gvozdenovićeva.

Ona je rekla da je kćerka Rada bila kod kuće i da su je u blizini ubili i isekli.

Gvozdenovićeva je ispričala da nije mogla prepoznati nikog od muslimanskih vojnika jer su bili u uniformama, a i skrivala se da je ne pronađu.

-Jednom sam davala izjavu o tom događaju u bratunačkoj Policijskoj stanici i više me niko nikada nije pozivao da svedočim, a niko nije odgovarao za zločin u našem selu. Da su ubili mene mesto Rade, kamo sreće – dodala je ona.

Gvozdenovićeva ističe da je sramota pravosuđa BiH što niko nije odgovarao za ovaj zločin i da se pokazuje da se okrivljuju i sude Srbi za sve, a da se prikrivaju muslimanski zločini i opstruiše procesuiranje počinilaca zločina nad Srbima.

Njen sin Radomir Gvozdenović preživio je upad muslimanske vojske u Zagone, ali su mu toga dana živi uhvaćeni sestra Rada i sestrić Aleksandar Milošević, koji je imao samo 44 mjeseca.

-Bilo je mirno. Narod je bio na njivama i kupili smo seno kada je oko 15.00 časova zapucalo i začula se urnebesna galama i povici „Alahu egber!“ i „Kolji žive!“. Upali su u selo i sve su ubijali i uništavali, a ubijenima su tvrdim predmetima razbijali glave – ispričao je Gvozdenović.

On je rekao da je kosom masakrirana nepokretna starica Mileva Dimitrić i još neki meštani koje su ranjene stigli i kosama isekli.

-Bruka je i žalosno je što još niko nije odgovarao za pokolj mirnog stanovništva Zagona. Ovdje su pobijeni civili kod svojih kuća i na njivama stotinjak metara udaljenim. Razočaranje u rad Tužilaštva i Suda BiH je sve veće i više nemamo nikakvo poverenje u njihov rad jer niko još nije odgovarao. To je sramota za pravosuđe – ogorčeno kaže Gvozdenović.

On ističući da pola sata nije mogao da prepozna rođenu sestru Radu koju je zatekao isečenu i masakriranu iznad rodne kuće, te podseća da su stravičan masakr počinile njihove komšije i pripadnici takozvane Armije BiH koje su ih poimenično dozivale i pretile klanjem.

Među ubijenima bilo je pet žena, a starac Mihajlo Mihajlović još se vodi kao nestalo lice.

-Sve su ubijali i uništavali u nameri da zatru tragove srpskog postojanja, a niko ne odgovara i pravosuđe čeka da pomru i svedoci i zločinci i da predmet zatvore kao da se zločin nije ni desio – ukazuje Gvozdenović.

Ovo selo je stradalo i u Drugom svjetskom ratu, a i ni tada niko nije odgovarao za zločine.

Napadi na Zagone nastavljeni su sve do Petrovdana 1992. godine kada su muslimanske snage težište svog napada prebacile na srpska sela istočno od Srebrenice, gde su tada počinile zločine nad srpskim stanovništvom u Zalazju, Sasama, Biljači i još nekim zaseocima, koje su potpuno uništile.

U Gornjim Zagonima, gde se ovaj zločin dogodio, još nisu obnovljene sve kuće i u selu živi samo nekoliko starica-udovica. Izvor-foto: Agencije i portali

Categories: Društvo

Leave a Reply