Na današnji dan, navršava se tačno 15 godina od smrti čoveka koji je svojim igračkim i ljudskim kvalitetima ostavio dubok trag na sve svoje savremenike, i otišao u legendu o kojoj će pričati generacije koje dolaze. Prošlo je ravno 15 godina od kako su Partizan i Jugoslavija tragično izgubili košarkaškog Mocarta, virtuoza sa narandžastom loptom i umetnika koji je u dušu poznavao košarku, a i ona je isto tako poznavala njega. Motivi ubistva i detalji njegove smrti i dan danas su nerazjašnjeni…
Harisovi roditelji, prijatelji, saigrači, rodbina i poštovaoci održali su danas u 11 časova petnaestogodišnji pomen, na Centralnom groblju u Beogradu. Poštu Harisu Brkiću, pored porodice i rođaka dali su Dejan Tomašević, Predrag Danilović, Dragan Todorić, Miroslav Berić, Rajko Toroman, Mlađan Šilobad, Zoran Stevanović, Žarko Stijović, Jadranko Nikolić Loki i drugi.
Sa svega 26 godina, Haris Brkić je odigrao ukupno 294 zvanične utakmice i postigao je 3740 koševa za Partizan. U crno-belom dresu odigrao je još samo tri zvanične utakmice pre tog kobnog 12. decembra 2000. godine. Tri dana nakon napada, Haris je preminuo.

Prve košarkaške korake, Brkić je napravio u sarajevskoj Bosni sa deset godina. U Partizan je došao 1992. godine. Kada te spaze legenda jugoslovenske košarke, profesor Aleksandar Nikolić i najtrofejniji evroligaški trener svih vremena Željko Obradović, koji je tada bio na početku trenerske karijere, onda mora da u tebi čuči nešto veliko, nešto što će neminovno da ispliva na površinu. Upravo njih dvojica prepoznali su Harisov talenat i odlučili da ga potpišu.
Ovaj momak došao je u Partizan baš one godine kada su crno-beli u Istanbulu postali šampioni Evrope. U konkurenciji onakvih legendi koji su protutnjali Fuenlabradom (Partizan je igrao kao domaćin u tom predgrađu Madrida, pošto zbog sankcija nije imao pravo nastupa u Beogradu) i Saletovom trojkom pregazili Huventud u dvorani “Abdi Ipekči“, golobradi Brkić nije došao do izražaja, pa je te sezone proveo na kaljenju u čačanskom Borcu.
Nakon pozajmice čačanskom Borcu, od sezone 1993/1994 nastupao je za prvi tim crno-belih. Narednih sezona sa velikim uspehom igrao je za tim iz Humske, sa kojim je osvojio tri titule prvaka države i tri nacionalna Kupa. U sezoni 1997/1998, sa Partizanom je nastupao na fajnal foru Evrolige u Barseloni.

Sa mladom reprezentacijom SR Jugoslavije osvojio je bronzanu medalju na Evropskom prvenstvu u Turskoj 1996. godine, a bio je i povremeni član seniorskog državnog tima.

U sezoni 1999/2000 igrao je u podgoričkoj Budućnosti, sa kojom je osvojio još jednu titulu prvaka Jugoslavije. Krajem 2000. godine, ponovo se vratio u Partizan.

U znak sećanja na Harisa Brkića, klubovi za koje je nastupao, Bosna, Borac, Budućnost i Partizan svakog leta organizuju memorijalni turnir. Košarkaška javnost u Srbiji, a naročito navijači Partizana pamte čuveni “Harisov ulaz” i dan-danas ga se sete.
Nakon Harisove smrti, živi sećanje na njegove partije, spevane u paroli “Znamo da i negde gore pod faulom postižeš pogodak, znamo da i na nebu imaš najbolji dvokorak”.
http://www.kkpartizan.rs, BuT