Današnji praznik svetoga Trifuna nije obeležen crvenim slovom i nije zapovedan, ali se proslavlja kod svih pravoslavnih naroda, pogotovo na Balkanu.

Po predanju sveti Trifun je poticao iz Maloj Azije. Živeo je najverovatnije u trećem veku. Kao mlad, dobio je od Boga dar čudotvornog lečenja i isterivanja zlih duhova iz opsednutih. Tako je oslobodio nečistih duhova kćer rimskog cara Gordija.

U vreme velikog progona u svom kraju, odbio je da se odrekne Hrista te bio zato mačem posečen. Imao je samo 18 godina. Mletački trgovci su njegove mošti doneli u Kotor oko 800. godine i tu mu je podignuta katedrala 1166.

Današnjeg svetitelja slave neke srpske porodice kao krsnu slavu, a pored toga on je zaštitnik vinogradara. Njemu se moli da zaštiti polja od poplava, grada, raznih štetočina. Ponegde ga slave i gostioničari kao svog patrona.

Priziva se često i u crkvenim molitvama.

Današnjeg dana rimokatolička crkva proslavlja uspomenu na čak dva svetitelja istoga imena – Valentin, koji su po predanju zajedno i pogubljeni.

Jedan je bio Valentin, episkop ternijski, kome je odsečena glava 269. godine, za vreme cara Klaudija. Nad njegovim je grobom u 4. veku podignuta bazilika. Drugi se ne smatra istorijskom ličnošću, to je Valentin rimski.

Kult sv. Valentina ternijskog, episkopa i mučenika, brzo se proširio, prvo po Rimu, pa dalje po svetu. Prenet je u svoj grad, Terni, 1605. godine.

Prikazuje se kao sveštenik ili episkop, negde i kako isceljuje epileptičara, jer je zaštitnik od te bolesti, kao i od kolere. Na Zapadu ga počinju smatrati i pokroviteljem zaljubljenih, počev od 14. veka, prvo u Engleskoj i Francuskoj.

Po svemu sudeći, praznovanje sv. Valentina zamenilo je rimski kult boginje Junone, koja je slavljena istog dana. Ona je bila zaštitnica porodice i braka i na njen dan se ženama poklanjalo cveće.

Svetitelj se slavi i u pravoslavlju 12. avgusta