Na današnji dan, 1942. godine, preminuo je srpski kompozitor i dirigent Stanislav Binički, autor ,,Marša na Drinu“, direktor Beogradske opere.

Kompoziciju i solo jevanje studirao je u Minhenu, a po dolasku u Beograd osnovao je vojni orkestar. Sa Stevanom Mokranjcem i Kostom Manojlovićem osnovao je 1899. Srpsku muzičku školu, koja sada nosi ime ,,Mokranjac“.

Od 1924. posvećuje se komponovanju, poznat je i po tome što je za svoje kompozicije koristio folklorne motive. Njegovo najpoznatije delo je, prva u srpskoj muzici, opera Na uranku, opera u jednom činu iz 1903, na tekst Branislava Nušića, koja se smatra prvom srpskom operom sa elementima narodne muzike.

U stvaralaštvu Biničkog značajno mesto zauzimaju i duhovne kompozicije. Kao višegodišnji vojni kapelnik komponovao je i vojne marševe od kojih je najpoznatiji Marš na Drinu. Iako je najznačajnije rezultate postigao na izvođačkom i organizatorskom polju, Binički i kao kompozitor zauzima značajno mesto u istoriji srpske muzike, čineći prelaz između generacije Marinkovića i Mokranjca, orijentisane ka vokalnoj muzici i grupe stvaralaca koji započinju negovanje većih instrumentalnih i scenskih dela ( Konjović, Milojević, Hristić).

Marš na Drinu

Marš na Drinu je svakako najizvođenija kompozicija na svetu sa prostora Balkana. Nije to nikakva hvala i samozaljubljenost to je činjenica. Ta kompozicija ima kapacitet da bi se izvodila u raznim modalitetima, kao pravi vojni marš ili kao rokenrol ili kao klasika ili kao bilo šta. Pjevali su je mnogi kroz prošlost, i kako je bila poluzabranjena pjesma u staroj nam Jugoslaviji izvođena je na strani ili kao umetnička muzika po pločama klasične muzike.

Postoje ,,pevajuće” i instrumentalne verzije. Instrumentalna postoji od dana postanka pa do danas.

Poznato je čak i 59 verzija ove pjesme.

Ostala dela: prva srpska opera ,,Na uranku“, horske pesme (zbirka ,,Seljančice“), solo pesme, muzika za dramske komade, vojni marševi.