Obeležavanje 4. oktobra, Dana oslobođenja Vranja u Prvom svetskom ratu, nastavljeno je ispred Spomen kosturnice na Šapranačkom groblju, gde je odata pošta poginulima iz Vranja i okoline. Pobeda u Prvom svetskom ratu, bila je pobeda srpskog seljaka, srpskog vojnika, koji je neretko oblačio uniformu pravo sa svoje njive ili kućnog praga.
Našavši se u vrtlogu međunarodnih odnosa, srpska se država ponovo suočila sa imperijalističkim tendencijama velikih sila.
Principov pucanj u Sarajevu bio je samo tobožnji povod za davnašnji plan Nemačke i Austrougarske da potvrde svoj kredibilitet velikih sila, naročito nakon uspona Srbije kao regionale sile u Balkanskim ratovima. Ratni vihor nas nije zaobišao.
Ni novi pogromi, novi zločini i pokušaji gušenja našeg identiteta. Istrošena i izmučena, srpska vojska je svakako bila odlučna da povrati svoje teritorije, uprkos golgoti koju je preživela nakon povlačenja preko Prokletija.
Najveći teret, opet nosi srpski seljak, srpski vojnik. Međutim, želja da ponovo vide svoja ognjišta, rodni kraj i Srbiju, nadvladala je bol i patnju. Uzdignuti iz pepela, srpski seljaci, srpski vojnici, bili su udarna pesnica savezničkih snaga prilikom proboja Solunskog fronta, najavljujući kraj Velikog rata.
U strahovitom jurišu dolinom Vardara, srpske su snage pregazile protivnike koji su užurbano napuštali svoje položaj Na Spomen kosturnicu, vence i cveće su položili gradonačelnik Vranja dr Slobodan Milenković sa saradnicima, komandant Četvrte brigade Kopnene vojske pukovnik Siniša Nikolić sa saradnicima, narodni poslanici Dragan Nikolić, Goran Nikolić i Slobodan Petrović, zamenik predsednika gradske opštine Vranjska Banja Marko Nikolić, delegacije PU Vranje, Centra BIA Vranje, Udruženja potomaka ratnika oslobodilačkih ratova Srbije do 1918. godine, SUBNOR-a, Vojnih penzionera, Srpskih ratnih veterana i Pokreta veterana. Pomen poginulima služio je vladika vranjski Pahomije sa sveštenstvom. U programu su nastupili Gradski mešoviti hor