Na današnji dan 1690 – Posle poraza Austrijanaca u ratu s Turcima, u kojem je kao saveznik Beča predvodio Srbe, patrijarh srpski Arsenije III Čarnojević je na Kalemegdanu u Beogradu održao sabor srpskih episkopa i sveštenstva sa obe strane Save i Dunava. Na saboru je pored patrijarha bilo 5 vladika, 11 kapetana, 7 igumana, među njima samo dvojica iz centralne Srbije – studenički i sopoćanski. Sabor je priznao Leopolda I Habzburškog za kralja Srbije. Zahtevana je sloboda vere, crkvena samouprava i jemstvo da se inoveraci neće mešati, te da verski poglavar može biti samo „ot našega roda i jezika srbskago“. Zahteve je u Beč nosio vladika jenopoljski Isaija Đaković. Srbi su se naselili na širokom prostoru Ugarske (oko 50 varoši), najviše na teritoriji današnje srpske Vojvodine, ali i mnogo severnije poput Sent Andreje ili Budima koji je dugo bio važno središte Srba. Velika seoba veoma je povećala brojnost Srba na tim teritorijama, ali i ranije su Srbi na prostoru današnje Vojvodine bili brojni. Fruškogorski i južnobanatski manastiri vekovima su stariji od Čarnojevićeve seobe, što svedoči o brojnosti tamošnjeg srpskog življa.