Srpska pravoslavna crkva i vernici danas slave spomen na Svetog Vasilija Ostroškog, Mitropolita istočno- hercegovačkog.
Čudotvorac manastira Ostrog, veliki svetitelj kojem narod odlazi na hodočašće, rođen je u selu Mrkonjić u Popovom polju 1610. godine. Zamonašio se u manastiru Uspenija Presvete Bogorodice, a kao arhijerej živeo je u manastiru Tvrdoš, odakle je narod utvrđivao u veri i čuvao od Turaka, ali i latinskog lukavstva. Kada su ga Turci razorili, preselio se na Ostrog gde je nastavio svoj strogi podvižnički život. Umro je 1671- ve godine, a njegove svete mošti čuvaju se do današnjeg dana. U njihovu moć isceljenja veruju i hrišćani i muslimani, ali i narodi opredeljeni ka budizmu i konfučijanizmu.
Stojan Jovanović, kako mu je bilo svetovno ime, rođen je 28. decembra 1610-te godine u siromašnoj porodici Petra i Anastasije. Zahvaljujući roditeljima, posebno majci još kao dete bio je ispunjen ljubavlju prema crkvi. Radi školovanja odveden je u tada najbliži manastir Zavala, u kojem je iguman bio njegov stric Serafim. Kao stariji otišao je u manastir Tvrdoš,središte Trebinjske Eparhije u kojem je primio monaški podstrig i ime Vasilije, a zatim u Crnu Goru. Zbog nesloaganja sa mitropolitom. cetinjskim Mardarijem po pitanju unijata i propagande latinskih jeretika koje su iz Rima predvodili jezuiti, Vasilije se vratio u Tvrdoš i počeo da obilazi hercegovačka sela i narod koji je stradao pod turcima. Sa puta po Rusiji doneo je veliki broj knjiga, sveštenih odeždi i novca koji je podelio siromašnim crkvama. Na putu ka svetoj Gori gde je boravio godinu dana posetio je manastire: Moraču, Đurđeve Stupove. Pećki patrijarh Pajsije Janjevac hirotonisao ga je za episkopa 1638-me, a tadašnji srpski patrijarh Gavrilo Rajić postavio ga je za mitropolita sa sedištem u Onogoštu. Pred muhamedancima povukao se na Ostrog u isposnicu prepodobnog starca Isaija , iz koje je Mitropolijom upravljao 15 godina, okupljajući monahe i podvižnike. Tu se upokojio 29-og aprila 1671-ve godine, a iz stene pored koje je predao duh Gospodu izrasla je vinova loza.
Sedam godina kasnije, svetitelj se tri puta u snu javio nastoitelju manastira Svetog apostola Luke, igumanu Rafailiu zahtevajući da mu se otvori grob.Tada je pronađeno svetiteljevo netruležno telo koje je mirisalo na bosiljak. Ono je preneto u crkvu Vavedenja Presvete Bogorodice, gde i danas leži. Pored Svetih moštiju, koje su nekoliko puta prenošene i sakrivane pred muhamedancima i tokom Drugog svetskog rata, dogadjaju se čudesna isceljenja, a reke ljudi svakodnevno se slivaju ka Ostrogu tražeći pomoć Božijeg pravednika. Na ovom mestu mnogi se krštavaju i venčavaju i u svoje domove odnose osveštano ulje, vodu , naforui tamjan. Mnogi od Donjeg do Gornjeg manastira pešače, idu bosi ili na kolenima i daruju manastir u znak zahvalnosti